நெருப்பும் நீரும்!

- பா. பானுமதி

நெருப்பாய் நினைவுகள் நெஞ்சில் தகித்தன

நெருக்கமாய் வளைந்து நீராய் சுழன்றன

நேரில் சந்தித்து நினைவுகளை சிந்தி விட சிந்தித்தன

கண் நிறைந்த கனவுகளோடு கால்கள் இரண்டும் சென்றன 

உரியவரிடம் உள்ளத்தை திறந்து காட்டி உரைத்திட முயன்றன

கண்டேன் காரிகையை அங்கே அவளும் 

கவிதையாய் பகின்றாள் தன்னுடைய நிலையை

களிப்பிலே என் உள்ளம் உயர்ந்தாட 

காற்றாய் எண்ணங்கள் சுழன்றாட 

சற்றைக் கெல்லாம் சதுராடியது என்னை உதிராடியது 

கவின்மொழி பேசியவள் அதனை என் நண்பனுக்கு என்றாள்

எங்கள் இருவரையும் இணைத்து வைக்க வேண்டும் 

இரு இதயங்களையும் பிணைத்து வைக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தாள்

காற்று போன பலூன் ஊற்றில்லா பாலைவனமாய் என் மனம் மாற

நெஞ்சில் இருந்த நெருப்பெல்லாம் நீராய் வடிந்தது 

கண்கள் கலங்கியதை காணாதவாறு மறைத்து 

கை கொடுப்பேன் என்று உறுதி அளித்தேன் 

இணைவதை காட்டிலும் இணைப்பதே இன்னும் இனிமை என தெளிந்தேன் 

இருபுறம் பற்றினாலே நெருப்பு ஒளிரும் 

இல்லையேல் நீராகி அணையும் என புரிந்தேன் 

இனி எனக்குரியவள் அல்ல 

என் நண்பனுக்கு உரியவள் என இதயம் கனிந்தேன்

(பா. பானுமதி, ஆசிரியர், கவிஞர், பட்டிமன்றப் பேச்சாளர், மதுரை)