தந்தையின் பெருமை

தந்தை

 

வண்ண மலரெல்லாம்

வாடிவிடும் என்பதனால்

எண்ண மலரெடுத்து

எழுத்தாணிநூல்கொண்டு

உண்மை உரைப்பதற்கே 

ஓராரம் புனைந்துவந்தேன்; 

கன்னித் தமிழென்னும்

கனிமொழி அதிலேதான்.

தன்னிகரில் தந்தையின் பெருமைதனை

இவ்விடத்தே 

தலைவணங்கி நவின்றிடவே

நங்கையிவள் வந்துள்ளேன். 

தளரா உழைப்பதனைத் 

தந்திடும் தந்தையுமே 

தனிப்பெருஞ்சுடரொளியாம் 

தாரகைக்கு நிகரென்பேன்.

அன்னை இவள் சுமப்பதுவோ 

ஐயிருத்திங்கள்வரை:

தந்தையிவர் சுமப்பதுவோ

தரணியில் உயிருள்ளவரை.

ஆயிரம் உறவுகள் அகிலத்தில் கிடைத்தாலும் 

ஆசைமிகு அப்பாவின் 

உறவுக்கீடாமோ?

நேசகத்தில் நிகரில்லா 

நினைவுப் பண்நீரெமக்கு 

ஆசகற்றும் ஆசானாம் 

அறிவின் சுடர்ஒளிவிளக்கு

பேசுதற்குகந்தவரே;

பேராற்றல்மிக்கவரே !

எம் தந்தை திரு கிருஷ்ணசாமி அவர்களே. 

மாசகற்றும் மாண்பினராய் 

மாட்சியுடன் வாழ்ந்தவரே.

இராணுவத்தில் பணிபுரிந்த ஓரேழ்வருடங்கள் 

இரவுபகல் பாராது 

உழைத்திட்டீர்; உயர்ந்திட்டீர் .

இணையில் கூட்டுறவுத்

துறையதனில் இணைந்திட்டீர்.

இன் முகங் காட்டியே இனிதாய் உழைத்திட்டீர்.

இனிய நற்பண்பினளாம் ஜானகியின் கரம்பிடித்தீர்.

இன்னரும் செயல்களை இணைந்தே செய்திட்டீர்.

இலைஎனும் சொல்லதனை

இயம்பிட்ட நாளில்லை.

இன்பத்தில் திளைத்திட்டோம்; இணக்கமுடன்

வாழ்ந்திட்டோம்.

இல்லறம் சிறந்திட

இனிதாய் உழைத்திட்டீர்.

நல்லறம்நாட்டியேநன்கெமை வளர்த்திட்டீர்.

சொல்லுதற்கரிய நும் 

உழைப்பதனை அளித்திட்டீர்

வெல்லுதற்கறியரெனும் பெயரதனைப் பெற்றிட்டீர்.

கைப்பிடித்து நடந்ததோர்காலம் அது பொற்காலம்;

கைநிறையப் பொருளதனைப்

பெற்றதோர் நற்காலம்.

கைவிட்டுநீரும் காலனிடம்சென்றதனால் 

கையறு நிலையதனில் 

தவித்திட்டோம்; துயருற்றோம்.

அன்னையுடன் இணைந்திங்கு 

அயராது உழைத்திட்டோம் 

அல்லல் அகற்றிட்டோம்; 

அவனியில் உயர்ந்திட்டோம்.

மண்ணில் மறைந்திட்ட 

மாண்புமிகுத் தந்தையே 

விண்ணினின்று வாழ்த்திடுவீர் யாம்

உயர்ந்திடவே எந்நாளும்.

(கி.சூடாமணி, முதுகலை ஆசிரியர் ( ஓய்வு), கடலூர்)