நாங்கள் பிறந்தது யார் செய்த குற்றம்?

- டிலாணி ஸ்ரீதரன், இலங்கை

காதலும் மோகமும்

சேர்ந்திட பாதகமாக பிறந்தேனே,

பருவத்தில் உருவம் மாறியதால் 

பெற்றவர்களுக்கே

பாதகத்தியானேன்,

ஆதரிக்க வேண்டியவர்களே

அவமதிக்க வேடிக்கை

பொருளானேன் ,

நயவஞ்சகத்தால்

நடுவீதிக்கு வந்து நாதியற்ற அனாதையாகினேன் ,

விதியின்  சதியால்

பேடியென்ற பட்டமும் பெற்றேன் ,

வழித் தெரியாததால்

வழிப்போக்கர்களின்

வன்முறைகளுக்கும்

ஆளாகினேன்,

எள்ளி நகைக்கவும்

ஏளனமாக பார்க்கவும்

ஏதுவானேன்,

ஏனிந்த பிறப்பென என்னை நானே

நினைத்தேன்,

மண்ணுக்கு அடித்துக் கொள்ளும் மானங்கெட்ட

சமுதாயம் ,

ஆணும் பெண்ணுமாகிய

எங்களை ஒதுக்கத்தான்

வேண்டுமா?

கொள்ளி போடக்கூட

தேவையில்லையென்று

விடுகிறாயே! தள்ளி,

உணர்வுகளை

அறியாத அரக்கர்களா?

மானுட சாதிகள்,

நாங்கள் முன்னேறினால்

நீங்கள் போவீர்கள்

வெளியேறி,

எங்களுக்கோர் அடையாளத்தை

தந்ததே கல்வியெனும்

ஆயுதம்,

எட்டயபுரத்தானின்

ஏவலாக சமூகத்தை

எதிர்த்து நின்றேன் ,

எனக்கும் முடியுமென

சாதித்துக் காட்ட துணிந்தேன்,

சமத்துவம் பேசும்

சாணக்கியர்களை

பற்றி சிந்தித்தேன்,

வாய்பேச்சில் மட்டும்

வாழட்டுமென கொஞ்சம்

நிந்தித்தேன் ,

அர்த்தநாரியாகிய

ஆதிசிவனை

வணங்குபவர்களை

பார்த்து சிரித்தேன் ,

பாதையொன்று பிறக்க

மூளைக்கு வேலை கொடுத்தேன் ,

முடங்கி கிடந்த அறிவை

தட்டி எழுப்பினேன்,

குறியறுத்து குருதி வெள்ளத்தில் உறைந்து உருமாற்றியே ,

தரமற்ற உலகின் தரமான 

சேர்க்கையென உணர்த்தவே ,

ஊக்கமும் உறுதியும் 

தமிழும் தழைத்தோங்க 

தரணியிலே,

தட்டுத் தடுமாறி

எட்டிப் பார்த்தோம் 

ஏக்கத்திலே ,

தன்மானங்காக்க வேண்டுகிறோம்

இனியொரு பிறவி வேண்டாமென...!