அழகு தமிழ் ராகத்திலே ஆனந்தமாய் மெட்டு எடு அன்பாக மாமன் நெஞ்சம் அடியே நீ தொட்டுவிடு!

- கவிஞர் பி.எஸ். முருகேசன்

சென்னையிலே மாடு ரெண்டு 

தெருவெல்லாம் சுத்துது

பண்ணையிலே ஆடு ரெண்டு 

பகலெல்லாம் கத்துது

கோட்டானைக் காகம் 

வந்து கூட்டமாகக் கொத்துது

பழுத்ததொரு கோவைப் பழம் 

பசுங்கிளிக்குப் பத்துது

பாய்ந்து வரும் காளைமாடு 

வீரனையும் குத்துது

பாசம் காட்டும் 

மாந்தரிடமே 

மழலையும் தான் நத்துது.

வானத்திலே மழை பொழிஞ்சா 

ஆறு குளம் நெரம்புது

ஆகாய நீர் வீழ்ச்சி 

அந்தரத்தில் கொட்டுது

அழகு தமிழ் ராகத்திலே 

ஆனந்தமாய் மெட்டு எடு

அன்பாக மாமன் நெஞ்சம் 

அடியே நீ தொட்டுவிடு

புதுசாக பூத்த மலரே 

புன்னகையைத் தவழவிடு

புது வண்டு தேன் எடுக்க

பாவை இடம் தந்துவிடு

தேவை என்று மனம் 

விரும்பி

தேடி வந்த தேவதையே

கூடிப் பேச மகிழ்ச்சி தானே 

விரும்புகிறேன் நான் அதையே

ராமன் கண்ட 

சீதை போல

நானும் கண்டேன் 

ராதை உன்னை

ராப் பகலா 

கண் விழிச்சு

காத்திருப்பேன் வாடி முன்னே

சேத்து வச்ச

ஆசையெல்லாம்

சிலையாக தாரேன் 

கண்ணே

(கவிஞர் பிஎஸ் முருகேசன், திருநூத்துப்பட்டி, செந்துரை)