கருவறைக் கல்லறை!

- கவிதை மழை அ. நவஜோதி அருண்

கயிறு

கட்டாத, 

கருவறைத்

தூளியிட்டு., 

என்னை

ஆட்டியவள்.. ! 

வயிறு

பந்துதைத்து, 

நான் விளையாட

தந்தவள்..!

இதயத்

துடிப்பையே

நாதத்... 

தாலாட்டாக்கி

நடந்தவள்.. ! 

இருளறையாய்

கருவறையிருக்க...! 

ஒருமுறைகூட

பயந்ததில்லை.. 

நான்..! 

குறுகப்படுத்தே, 

இறுகப்பற்றிக் கொண்டேன்.

அவளை.... ! 

கருவறையே, 

கல்லறையானால்... 

காலம்முழுக்கக்

கிடந்திருப்பேன்.. ! 

விதிமுறையே,,, 

பத்துதிங்களாகிட

பித்துப்பிடித்துப்

போகிறேன்.. 

இடைக்கால

நிம்மதிக்கு, 

சிறையுலக

வாழ்க்கைப்

போதும்..! 

நிரந்தர

நிம்மதிக்கு

உன்கருவறைதான்

வேண்டும்... ! 

கடைசிவரை

சுமப்பாயா? 

என் கோரிக்கையை

ஏற்பாயா?

அம்மா..!