புல்லும் காளானும்!

- ஷீலா ராஜன்

வெண்மையான காளான்

மழை வந்த தருணத்தில் பிறக்கும்,

மண்ணின் மேல் மென்மையாக விரியும்;

ஒரு சின்ன நேரத்தின் சிரிப்பு,

சூடான நினைவாய் மறையும்…

புல்லின் வேர் 

மண்ணுக்குள் அமைதியாகப் பிறக்கும்,

ஆழத்தில் நிழலாய் பிடியும்;

காலம் கடந்து நிற்கும் உறுதி,

காற்றிலும் குலையாத நம்பிக்கை…

காளான் அன்பு –

கண் முன்னே தோன்றும்,

ஆனால் சீக்கிரம் மாறும்;

ஒரு கணத்தின் இனிமை,

ஒரு நினைவின் மாயை…* 

புல்லின் வேர் அன்பு –

கண் பார்க்காத இடத்தில் வளர்ந்து,

உள்ளத்தை முழுதாக பிடிக்கும்;

ஒரு வாழ்நாளின் துணை,

ஒரு உறவின் நிலைமை…

ஆனால் —

மனிதர் இடத்தில்

காளான் அன்பு வரக்கூடாது;

மழை போல் வந்து போகும் நேசம்

மனதை காயப்படுத்தும்…

மனிதர் உறவில்

புல்லின் வேர்போன்ற அன்பே வேண்டும்;

ஆழமாகப் பதிந்து,

எப்போதும் தாங்கி நிற்கும்

நிலையான பாசம் வேண்டும்!