சோழர் காலத்தில் செழித்தோங்கிய மக்களாட்சி.. வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த குடவோலை முறை!

- தி. மீரா

பண்டைய தமிழகத்தில், குறிப்பாகச் சோழர் ஆட்சிக்காலத்தில், மக்கள் பங்கேற்புடன் நடைபெற்ற ஒரு சிறந்த ஜனநாயக முறையாக குடவோலை முறை விளங்கியது. கிராம சபைகளில் (சபை, ஊர்) நிர்வாகப் பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டிய நபர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக இம்முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. இது இன்று நாம் அறிந்த தேர்தல் முறைகளுக்கு முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த முறையில், தகுதியான நபர்களின் பெயர்கள் ஓலைகளில் எழுதப்பட்டு, அவை ஒரு குடத்தில் (பானையில்) வைக்கப்படும். பின்னர், சிறுவன் ஒருவன் அந்தக் குடத்திலிருந்து ஓலை ஒன்றை எடுப்பான். எடுக்கப்பட்ட ஓலையில் உள்ள நபர் அந்தப் பதவிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். இவ்வாறு வெளிப்படையாகவும், பாகுபாடின்றியும் தேர்வு செய்யப்பட்டது. கல்வி, நல்லொழுக்கம், சொத்துத் தகுதி போன்ற நிபந்தனைகள் இருந்ததால் தகுதியற்றோர் தேர்விலிருந்து விலக்கப்பட்டனர்.

குடவோலை முறை மக்கள் நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஊழல், அரசியல் தலையீடு போன்றவை குறைவாக இருந்ததால், நேர்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வு கொண்ட நிர்வாகம் உருவானது. இம்முறை மூலம் கிராம மக்கள் தங்களது ஆட்சியில் நேரடியாக பங்கேற்றனர். எனவே, குடவோலை முறை தமிழரின் நிர்வாகத் திறமையையும், ஜனநாயக சிந்தனையையும் உலகிற்கு எடுத்துக் காட்டும் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

பத்தாம் நூற்றாண்டில் முதலாம் பராந்தக சோழன் காலத்தில் (கி.பி. 907-955), கிராம நிர்வாகம் எவ்வளவு நேர்த்தியாகவும் ஜனநாயகப் பண்புடனும் இருந்தது என்பதற்கு காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் உத்திரமேரூர் வைகுண்டப் பெருமாள் கோவில் கல்வெட்டுகள் மிகச்சிறந்த சான்றாகும்.

தேர்தலில் போட்டியிட விரும்பும் வேட்பாளர்களுக்குக் கடுமையான தகுதிகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தன:

கால் வேலி நிலமாவது சொந்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும். சொந்த மனையில் கட்டப்பட்ட வீட்டில் வசிக்க வேண்டும். 35 வயதிற்கு மேல் 70 வயதிற்கு உட்பட்டவராக இருக்க வேண்டும். வேதம் மற்றும் இதர சாஸ்திரங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க வேண்டும்.

நிர்வாகக் காரியங்களில் அனுபவம் கொண்டவராகவும், மனத்தூய்மை உடையவராகவும் இருத்தல் அவசியம்.

ஊழலையும் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தையும் தடுக்கத் தகுதியின்மைகளும் வகுக்கப்பட்டிருந்தன:

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக வாரிய உறுப்பினராக இருந்தவர்கள் மீண்டும் போட்டியிட முடியாது. வாரியக் கணக்குகளைச் சரியாகச் சமர்ப்பிக்காதவர்கள் மற்றும் அவர்களின் உறவினர்கள் தேர்தலில் நிற்கத் தடை விதிக்கப்பட்டது. கொலை, களவு, மது அருந்துதல் போன்ற குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டவர்கள் தகுதியற்றவர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

கிராமம் 30 குடும்பங்களாக (வார்டுகள்) பிரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஒவ்வொரு வார்டிலும் தகுதியுள்ள நபர்களின் பெயர்களை ஓலைகளில் எழுதி, அவற்றை ஒன்றாகக் கட்டி ஒரு குடத்தில் (பானை) இடுவார்கள். கிராம மக்கள் அனைவரும் கூடி நிற்கும் பொதுச்சபையில் இக்குடம் வைக்கப்படும்.

யாதும் அறியாத ஒரு சிறுவனை அழைத்து, அந்தக் குடத்திலிருந்து ஓர் ஓலையை எடுக்கச் சொல்வார்கள். அந்த ஓலையில் யாருடைய பெயர் வருகிறதோ, அவரே அந்த வார்டின் பிரதிநிதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கொண்டு கிராமத்தின் பல்வேறு தேவைகளைக் கவனிக்கத் தனித்தனி வாரியங்கள் அமைக்கப்பட்டன:

ஏரி வாரியம்: நீர்நிலைகளைப் பராமரித்தல். தோட்ட வாரியம்: நந்தவனங்கள் மற்றும் பொது இடங்களைப் பாதுகாத்தல். பொன் வாரியம்: நாணயங்களின் தரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தை கவனித்தல். பஞ்சவார வாரியம்: வரி வசூல் மற்றும் இதர பொதுப்பணிகள்.

இன்றைய நவீன ஜனநாயகத் தேர்தல் முறைகளுக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வித்திட்டது தமிழர்களின் இக்குடவோலை முறை. "மக்களால் மக்களுக்காக நடத்தப்படும் ஆட்சி" என்பதற்கு உத்திரமேரூர் கல்வெட்டுகள் ஒரு காலக்கண்ணாடி ஆகும். இது தமிழர்களின் நிர்வாகத் திறமைக்கும், நீதியான ஆட்சிமுறைக்கும் உலகளாவிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுத் தருகிறது.

(ஈரோட்டைச் சேர்ந்த பாவலர் முனைவர் தி. மீரா, ஆசிரியர், தென்தமிழுக்காக கட்டுரைகள், கவிதைகள் படைத்து வருகிறார், கிரியேட்டிவ் எழுத்தாளர்)