மார்கழி மாதத்தின் ஒன்பதாம் நாள் வழிபாட்டில் பாட வேண்டிய திருப்பாவை மற்றும் திருவெம்பாவை பாடல்கள் மற்றும் அவற்றின் விளக்கங்கள் இதோ...

திருப்பாவை பாடல் 09 :

தூமணி மாடத்து சுற்றும் விளக்கெரிய

தூபம் கமழத் துயிலணை மேல் கண்வளரும்

மாமன் மகளே! மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்

மாமீர்! அவளை எழுப்பீரோ? உன்மகள் தான்

ஊமையோ அன்றிச் செவிடோ, அனந்தலோ?

ஏமப்பெருந்துயில் மந்திரப்பட்டாளோ?

மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று

நாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம்பாவாய்.

விளக்கம் : 

தூய்மையான ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட மாளிகையில், நான்கு பக்கங்களிலும் விளக்குகள் எரிகின்றன. அகில் போன்ற நறுமணப் புகைகள் (தூபம்) வீசுகின்றன. அத்தகைய வசதியான படுக்கையில் அந்தப் பெண் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். இந்தப் பெண்ணை ஆண்டாள் "மாமன் மகளே" என்று உரிமையோடு அழைக்கிறாள். கதவைத் திறக்கும்படி வேண்டுகிறாள்.உள்ளே இருக்கும் பெண் பதில் சொல்லாததால், அவளுடைய தாயிடம் (மாமி) முறையிடுகிறார்கள். "உன் மகள் என்ன ஊமையா? அல்லது செவிடா? இல்லை மிகுந்த சோம்பல் உடையவளா? அல்லது யாராவது மந்திரம் போட்டு அவளைப் பெருந்தூக்கத்தில் ஆழ்த்திவிட்டார்களா?" என்று நகைச்சுவையாகவும் உரிமையோடும் கேட்கிறார்கள். "அவள் எழுந்திருக்கவில்லை என்றால் பரவாயில்லை, நாங்கள் சொல்லும் இறைவனின் நாமங்களைக் கேட்டாவது அவள் கண்விழிக்கட்டும்" என்று கூறி, கண்ணனின் புகழ்பெற்ற பெயர்களான மாமாயன் (அதிசயங்கள் செய்பவன்), மாதவன் (திருமகளின் கணவன்), வைகுந்தன் (பரமபதநாதன்) ஆகிய நாமங்களை உரக்கப் பாடுகிறார்கள்.

திருவெம்பாவை பாடல் 09 :

முன்னைப் பழம் பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே

பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப்பெற்றியனே

உன்னைப் பிரானாகப் பெற்ற உன் சீர் அடியோம்

உன்னடியார் தாள் பணிவோம் அங்கு அவர்க்கே பாங்காவோம்

அன்னவரே எம் கணவர் ஆவார்

அவர் உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய் பணி செய்வோம்

இன்னவகையே எமக்கு எம் கோன் நல்குதியேல்

என்ன குறையும் இலோம் ஏலோர் எம்பாவாய்.

விளக்கம் : 

இந்தப் பாடலில் பெண்கள் சிவபெருமானின் புகழைப் பாடி, அவனை எவ்விதம் வழிபட வேண்டும் என்று கூறுகிறார் மாணிக்கவாசகர். சிவபெருமான் விண்ணுலகில் உள்ள தேவர்களுக்கெல்லாம் ஒப்பற்ற மருந்தாக (அமுதம்) விளங்குபவன். நான்கு வேதங்களும் போற்றும் மேலான மெய்ப்பொருள் அவன். நம் கண்களுக்கு இனியவன். உள்ளம் உருகி, நெகிழ்ந்து பாடுபவர்களுக்கு மட்டுமே காட்சி தரும் பெருமான் அவன். அவனைக் காண வேண்டுமானால் வெறும் சடங்குகள் மட்டும் போதாது, உண்மையான பக்தி வேண்டும்.மார்கழி நீராட வந்த பெண்கள், குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி ஆடுவதைக் கூட மறந்து, இறைவனின் புகழை நினைத்து வியந்து நிற்கிறார்கள். அவர்களின் கண்களில் இருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருகி மார்பில் வழிகிறது. இறைவனின் பெருமையை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே அவர்களுக்கு உடல் சிலிர்க்கிறது. விண்ணுலகை வணங்கி, தங்களுக்குக் கிடைத்த 'கண்ணார் அமுதம்' போன்ற சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் தலைமேல் சூடி மகிழ்கிறார்கள்.