- தி. மீரா

தாமோதர மாதம் என்பது வைணவ மரபில் கார்த்திகை மாதத்தைக் குறிக்கும் புனித மாதமாகும்; இது பொதுவாக அக்டோபர்–நவம்பரில் வரும். இந்த மாதம் ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு மிகவும் பிரியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.28/10/26 முதல் 24/11/26 வரை தாமோதர மாதம்.

“தாமோதரர்” என்பது “தாமம்” (கயிறு) + “உதரம்” (வயிறு) என்பதிலிருந்து வந்தது. யசோதை குழந்தை கிருஷ்ணரை உரலில் கயிற்றால் கட்டிய லீலையை நினைவுகூரும் வகையில் இப்பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

இம்மாதத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் கிருஷ்ணருக்கு நெய் அல்லது எள்ளெண்ணெய் தீபம் ஏற்றி ஆரத்தி காட்டுவது முக்கிய வழிபாடு. தாமோதராஷ்டகம் என்ற பாடலை தினமும் பாடுவது அல்லது கேட்பது இந்த மாத வழிபாட்டின் மையம். கோயில்களிலும், துளசி மாடத்திலும், இல்லங்களிலும் தீபங்கள் ஏற்றி தாமோதர தீபோத்சவம் கொண்டாடப்படுகிறது.

தாமோதர மாதம் ஒரு மாதகாலம் அனுசரிக்கப்படுகிறது. 2025-ஆம் ஆண்டில் இது அக்டோபர் 16 முதல் நவம்பர் 14 வரை இருந்தது; ஆண்டுதோறும் பஞ்சாங்க அடிப்படையில் தேதிகள் மாறும்.

தமிழ் கார்த்திகை மாதத்துடன் இதை குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது; தாமோதர மாதம் என்பது வைணவ மரபில் கார்த்திகை மாதத்தின் மற்றொரு பெயராகப் பயன்படுகிறது.

தாமோதராஷ்டகத்தின் எட்டு பாடல்களின் தமிழ் அர்த்தம் கீழே. இது பத்ம புராணத்தில் ஸத்யவ்ரத முனிவரால் சொல்லப்பட்டதாக மரபில் கூறப்படுகிறது; கார்த்திகை மாதத்தில் தீபம் காட்டி தினமும் பாடப்படுகிறது.

பாடல் அர்த்தங்கள்

1. என்றும் உள்ளம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகிய உருவமான இறைவனை வணங்குகிறேன். அவர் கோகுலத்தில் மின்னும் குண்டலங்களுடன் ஒளிர்கிறார்; யசோதையின் பயத்தால் உரலிலிருந்து ஓடுகிறார். அவரை வேகமாக ஓடி யசோதை பின்புறமிருந்து பிடித்தாள்.

2. தாயின் கையில் அடிக்கும் கோலைக் கண்டு அவர் அடக்கமாக அழுகிறார்; தாமரைப் போன்ற இரு கைகளால் கண்களை மீண்டும் மீண்டும் துடைக்கிறார். பயத்தால் மூச்சு விரைந்து, கழுத்தில் மூன்று கோடுகள் தெரியும் முத்துமாலை அதிர்கிறது. அன்னையின் தூய அன்பால் வயிற்றில் கட்டப்பட்ட தாமோதரருக்கு வணக்கம்.

3. இப்படிப்பட்ட தன் பால்ய லீலைகளால், கோகுல மக்களை ஆனந்தக் குளங்களில் மூழ்கடிக்கிறார். தன் மகிமையை அறிந்த பக்தர்களிடம், பயமின்றி நெருக்கமான தூய அன்புடைய பக்தர்களால் மட்டுமே தான் வெல்லப்படுவதை வெளிப்படுத்துகிறார். அத்தகைய தாமோதரருக்கு பலநூறு முறை அன்புடன் வணங்குகிறேன்.

4. இறைவா, எல்லா வரங்களையும் தர வல்லவராக இருந்தும், நான் மோக்ஷத்தையோ, வைகுண்டத்தில் நிலையான வாழ்வையோ, வேறு எந்த வரத்தையும் கேட்கவில்லை. உன் இந்த கோபாலக் குழந்தை உருவம் என் மனதில் என்றும் தோன்ற வேண்டும்; அதைத் தவிர வேறு வரம் எனக்குத் தேவையில்லை.

5. இறைவா, மென்மையான கருநீலக் கூந்தல்களால் சூழப்பட்ட உன் தாமரை முகம், யசோதையால் மீண்டும் மீண்டும் முத்தமிடப்பட்டது; உன் உதடுகள் பிம்பா பழம் போலச் சிவந்தவை. அந்த அழகிய முகம் என் மனதில் என்றும் விளங்க வேண்டும்; வேறு ஆயிரக்கணக்கான வரங்கள் எனக்குத் தேவையில்லை.

6. தாமோதரா, அனந்தா, விஷ்ணோ, இறைவா, எனக்கு மகிழ்ச்சி அளியேன். உலகின் துக்கக் கடலில் மூழ்கியிருக்கும் இந்த அறிவற்ற என்னை, உன் காரணமற்ற கருணைப் பார்வையால் காப்பாற்றி, என் கண்களுக்குத் தெரியும்படி அருள் புரியேன்.

7. தாமோதரா, நாரதரின் சாபத்திலிருந்து குபேரரின் மகன்களான மணிகிரீவன், நலகூபரன் இருவரையும் நீ விடுவித்து பெரிய பக்தர்களாக ஆக்கியது போல, எனக்கும் உன் ப்ரேம பக்தியை அளியேன். மோக்ஷத்தில் எனக்கு எந்த ஆசையும் இல்லை.

8. உன் வயிற்றைக் கட்டிய ஒளிமிக்க கயிறுக்கு வணக்கம்; எல்லா உலகங்களும் அடங்கியிருக்கும் உன் வயிற்றுக்கு வணக்கம். உனக்கு மிகவும் பிரியமான ஸ்ரீமதி ராதாதேவிக்கு வணக்கம்; அளவற்ற லீலைகளைக் காட்டும் இறைவனான உனக்கு வணக்கம்.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் மையம், விஷ்ணுவின் மகிமையைவிட கிருஷ்ணன் மீதான தூய ப்ரேம பக்தி சிறந்தது என்பதே ஆகும்.

குறிப்பாக 4, 7 ஆம் பாடல்களில், மோக்ஷம் கேட்காமல் கிருஷ்ணனின் குழந்தை உருவமும் பக்தியும் மட்டுமே வேண்டுகிறது.