- தி. மீரா

"தாயின் மணிக்கொடி பாரீர்; அதைத் தாழ்ந்து பணிந்து புகழ்ந்திட வாரீர்" என்று மகாகவி பாரதியார் பாடிய தேசியக் கொடி, இந்தியாவின் சுதந்திரம், ஒற்றுமை, தியாகம் மற்றும் இறையாண்மையின் உயரிய அடையாளமாகத் திகழ்கிறது. உலக அரங்கில் இந்தியாவின் பெருமையைப் பறைசாற்றும் இந்த மூவர்ணக் கொடியின் அடிப்படை வடிவமைப்பை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர் பிங்கலி வெங்கைய்யா. 

அவர் ஒரு கொடி வடிவமைப்பாளர் மட்டுமல்ல; சுதந்திரப் போராட்ட வீரர், கல்வியாளர், ஆராய்ச்சியாளர், தேசபக்தர் மற்றும் பல்துறை அறிஞர் ஆவார். அவரது பணி இந்திய வரலாற்றில் என்றும் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியதாகும்.

பிங்கலி வெங்கைய்யா 1876 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 2 அன்று, இன்றைய ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள பட்லபெனுமர்ரு என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை ஹனுமந்த ராயுடு, தாய் வெங்கடரத்தினம்மா. சிறு வயதிலிருந்தே அறிவாற்றல் மிக்க மாணவராகத் திகழ்ந்த அவர், பல்வேறு துறைகளில் ஆர்வத்துடன் கல்வி கற்றார். மொழிகள், வரலாறு, புவியியல், வேளாண்மை, அறிவியல் போன்ற பல துறைகளில் சிறந்த அறிவைப் பெற்றிருந்தார்.

வெங்கைய்யா தெலுங்கு, ஆங்கிலம், உருது உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் புலமை பெற்றிருந்தார். இளம் வயதில் பிரிட்டிஷ் இந்திய இராணுவத்தில் பணியாற்றிய அனுபவமும் அவருக்கு இருந்தது. பின்னர் ஆசிரியராகவும், வேளாண்மை ஆராய்ச்சியாளராகவும் விளங்கினார். குறிப்பாக பருத்தி சாகுபடி குறித்த அவரது ஆராய்ச்சிகள் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டன. இதனால் "பட்டி வெங்கைய்யா" என்ற பெயராலும் அவர் அறியப்பட்டார்.

ஒரு சுதந்திர நாட்டிற்கு தனித்துவமான தேசியக் கொடி அவசியம் என்பதை வெங்கைய்யா ஆழமாக உணர்ந்தார். உலக நாடுகளின் தேசியக் கொடிகளை ஆராய்ந்து, இந்தியாவின் பண்பாடு, ஒற்றுமை மற்றும் சுதந்திர உணர்வை வெளிப்படுத்தும் வகையில் பல மாதிரிகளை உருவாக்கினார்.

1921 ஆம் ஆண்டு விஜயவாடாவில் நடைபெற்ற இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் மாநாட்டில், தனது கொடி வடிவமைப்பை மகாத்மா காந்தியிடம் வழங்கினார். காந்திஜியின் ஆலோசனையின் பேரில் வடிவமைப்பில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன. பின்னர் சுதந்திரம் கிடைப்பதற்கு முன்பாக, 1947 ஜூலை 22 அன்று இந்திய அரசியல் நிர்ணய சபை தற்போதைய தேசியக் கொடியை இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ தேசியக் கொடியாக ஏற்றுக்கொண்டது.

இந்திய தேசியக் கொடி மூன்று சம அளவிலான கிடைமட்ட வண்ணங்களைக் கொண்டது. காவி நிறம் – தியாகம், வீரம், தன்னலமின்மை மற்றும் தைரியத்தைக் குறிக்கிறது. வெள்ளை நிறம் – அமைதி, உண்மை, தூய்மை மற்றும் நல்லிணக்கத்தைக் குறிக்கிறது. பச்சை நிறம் – வளம், செழிப்பு, வேளாண்மை மற்றும் இயற்கையைக் குறிக்கிறது.

நடுவில் இடம்பெற்றுள்ள நீல நிற அசோகச் சக்கரம், தர்மம், நீதி, சட்டம் மற்றும் இடையறாத முன்னேற்றத்தின் அடையாளமாக விளங்குகிறது. இதில் உள்ள 24 ஆரங்கள் மனிதன் நாள்தோறும் முன்னேற்றப் பாதையில் செல்ல வேண்டும் என்பதைக் கூறுகின்றன.

தேசியக் கொடியை வடிவமைத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், வெங்கைய்யா இந்திய விடுதலை இயக்கத்திலும் தீவிரமாக பங்கேற்றார். நாட்டுப்பற்று உணர்வை மக்களிடையே வளர்ப்பதற்காக பல்வேறு கூட்டங்கள், சொற்பொழிவுகள் மற்றும் விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொண்டார். இந்தியா ஒரு சுதந்திர நாடாக உருவாக வேண்டும் என்பதே அவரது வாழ்நாள் கனவாக இருந்தது.

நாட்டிற்கு அளப்பரிய சேவை செய்த போதிலும், வாழ்க்கையின் இறுதிக் காலத்தில் அவர் பொருளாதார சிரமங்களைச் சந்தித்தார். தனிப்பட்ட புகழையோ செல்வத்தையோ நாடாமல், நாட்டின் நலனுக்காக வாழ்ந்தார். 1963 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 4 அன்று அவர் இயற்கை எய்தினார். இன்று அவரது பெயர் இந்திய வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்திருக்கிறது.

இந்திய அரசு மற்றும் பல்வேறு அமைப்புகள் பிங்கலி வெங்கைய்யாவின் சேவையைப் போற்றும் வகையில் நினைவு நிகழ்ச்சிகள், அஞ்சல் தலைகள் மற்றும் நினைவுச் சின்னங்கள் மூலம் அவருக்கு மரியாதை செலுத்தியுள்ளன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் தேசியக் கொடி ஏற்றப்படும் தருணங்களில் அவரது பங்களிப்பு நன்றியுடன் நினைவுகூரப்படுகிறது.

பிங்கலி வெங்கைய்யாவின் வாழ்க்கை நமக்கு தேசப்பற்று, தியாகம், எளிமை, விடாமுயற்சி மற்றும் பொதுநலச் சிந்தனை ஆகிய உயரிய பண்புகளை கற்றுத்தருகிறது. தனக்காக அல்லாமல், நாட்டிற்காக வாழ்ந்த மனிதர்கள் என்றும் மக்களின் இதயங்களில் வாழ்வார்கள் என்பதை அவரது வாழ்க்கை உணர்த்துகிறது.

இந்திய தேசியக் கொடி வெறும் துணித்துண்டு அல்ல; அது கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களின் கனவுகள், தியாகங்கள் மற்றும் சுதந்திரத்தின் சின்னமாகும். அந்தப் பெருமைமிக்க தேசியக் கொடியின் அடிப்படை வடிவமைப்பை உலகிற்கு வழங்கிய பிங்கலி வெங்கைய்யா, இந்திய வரலாற்றின் ஒளிரும் நட்சத்திரமாக விளங்குகிறார். அவருடைய சேவையை என்றும் நினைவில் கொண்டு, தேசியக் கொடியை மதித்து, நாட்டின் ஒற்றுமை, அமைதி மற்றும் முன்னேற்றத்திற்காக ஒவ்வொரு இந்தியரும் பாடுபட வேண்டும். அதுவே அவருக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான மரியாதையாகும்.