-புவனா மதிமன்னன்
இன்றைய சமுதாயத்தில் ஆசிரியர்கள் அறிவின் ஒளியூட்டிகள் என்று போற்றப்படுகிறார்கள். “ஆசிரியர் என்பது இரண்டாவது தந்தை” என்று கூறப்படும் அளவுக்கு அவர்களின் பங்கு உயர்ந்தது. ஆனால் இன்றைய காலத்தில் ஆசிரியர்களின் நிலைமை பல்வேறு சவால்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பது ஒரு கவலைக்குரிய உண்மையாகும்.
முதலில், ஆசிரியர்களுக்கு கிடைக்கும் மரியாதை முந்தைய காலத்தை விட குறைந்து வருகிறது. முன்பு மாணவர்கள் ஆசிரியர்களை மிகுந்த மரியாதையுடன் பார்த்தனர். ஆனால் இப்போது சில இடங்களில் ஒழுக்கக்குறைவு, கவனக்குறைவு போன்றவை அதிகரித்து, ஆசிரியர்களின் பணியை சிரமமாக்குகிறது. இதனால் அவர்களின் மனநிலையும் பாதிக்கப்படுகிறது.
இரண்டாவது, வேலைச்சுமை அதிகரித்துள்ளது. பாடம் நடத்துவது மட்டுமல்லாமல், பல்வேறு நிர்வாகப் பணிகள், பதிவுகள், ஆன்லைன் பதிவுகள், தேர்வு பணிகள் போன்றவற்றையும் ஆசிரியர்கள் மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. இதனால் அவர்கள் தங்கள் முக்கியமான பணியான கற்பித்தலில் முழுமையாக கவனம் செலுத்த முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது.

மூன்றாவது, சம்பள மற்றும் வேலைபாதுகாப்பு பிரச்சினைகள். குறிப்பாக தனியார் பள்ளிகளில் பணிபுரியும் ஆசிரியர்கள் குறைந்த சம்பளம் மற்றும் நிலையான வேலைபாதுகாப்பு இல்லாமல் துன்பப்படுகின்றனர். இது அவர்களின் வாழ்க்கை தரத்தையும் பாதிக்கிறது.
மேலும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி காரணமாக ஆசிரியர்கள் தொடர்ந்து புதிய முறைகளை கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. ஆன்லைன் வகுப்புகள், டிஜிட்டல் கருவிகள் ஆகியவற்றை பயன்படுத்துவது சிலருக்கு சவாலாக இருக்கிறது. இதனால் அவர்களுக்கு கூடுதல் அழுத்தம் உருவாகிறது.
இவ்வாறான சிக்கல்களை தீர்க்க, அரசு மற்றும் சமுதாயம் ஆசிரியர்களுக்கு உரிய மரியாதையும் ஆதரவையும் வழங்க வேண்டும். அவர்களின் வேலைச்சுமையை குறைத்து, நல்ல சம்பளமும் பாதுகாப்பும் வழங்கப்பட வேண்டும். மாணவர்களுக்கும் ஆசிரியர்களை மதிக்கும் பண்பை வளர்க்க வேண்டும்.
முடிவில், ஆசிரியர்கள் தான் ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை உருவாக்குபவர்கள். அவர்களின் நிலை மேம்பட்டால் தான் கல்வியும், சமுதாயமும் முன்னேறும். எனவே ஆசிரியர்களின் அவல நிலையை மாற்றுவது அனைவரின் பொறுப்பாகும்.
(கட்டுரையாளர் புவனா மதிமன்னன், வேதியியல் ஆசிரியர்)
கருவறைப் பூக்கள்
எதிர்கால தலைமுறைக்கு பசுமை நிறைந்த உலகை விட்டு செல்வோம்!
World Food day: மனிதா, பிறருக்கு உணவளித்துப் பார்!
பேசா ஓவியம்.. ஒரு நிமிடக் கதை (37)
யானை சவாரி!
எனக்காகவும் கொஞ்சம் வாழ்கிறேன் - ரம்யாவின் கவிதைத் தோட்டம் – (2)
டெல்லிக்கு ராஜான்னாலும் ஆச்சி சொல்லைத் தட்டாதே !
எட்டு எட்டா மனித வாழ்வை பிரிச்சுக்கோ - ஏன் பிரிச்சு வச்சிருக்காங்க தெரியுமா?
தென்தமிழ் தலையங்கம்: மழையை ரசிக்க மறந்த மனிதன் - ஏன் இவ்வளவு பயம்??
{{comments.comment}}