- ஜோபிரபா

(1970–1990)

அத்தியாயம் 3-ல் நாம் ஒரு முக்கிய தருணத்தில் நிறுத்தினோம்.

ஒரு கேள்வி ஒரு சோதனையாக மாறியது.

ஒரு சோதனை ஒரு சொல்லை உருவாக்கியது. ஒரு சொல் ஒரு புதிய அறிவியல் துறையை உருவாக்கியது.

Artificial Intelligence.

அந்த சொல்லின் உருவாக்கம் ஒரு academic நிகழ்வு மட்டும் இல்லை.

அது உலகம் முழுவதும் விஞ்ஞானிகளை செயல்பட தூண்டியது. அந்த தருணத்தில், AI ஒரு சாத்தியக்கூறு மட்டும் இல்லை.

அது ஒரு வாக்குறுதி.

ஒரு நம்பிக்கை.

ஒரு எதிர்காலம்.

ஆனால்… ஒவ்வொரு நம்பிக்கையும்

ஒரு சோதனையை சந்திக்கும். AI-யும் அதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல.

---

ஆரம்ப உற்சாகம் – வேகமாக ஓடிய எதிர்காலம் (1960களும், 1970களும்)

Artificial Intelligence என்ற யோசனை உருவான பிறகு, உலகின் முக்கிய பல்கலைக்கழகங்களில் AI ஆய்வகங்கள் உருவாக ஆரம்பித்தன.

MIT.

Stanford.

Carnegie Mellon.

இவை வெறும் கல்வி மையங்கள் மட்டும் இல்லை. அவை எதிர்காலத்தை உருவாக்க முயன்ற இடங்கள். விஞ்ஞானிகள் ஒரு விஷயத்தில் உறுதியாக இருந்தனர்: “மனிதனைப் போல சிந்திக்கும் இயந்திரம்

ஒரு சில ஆண்டுகளில் உருவாகும்.”

இது வெறும் கனவு அல்ல.

அது அறிவியல் நம்பிக்கை.

ஆரம்பத்தில், AI சில ஆச்சரியமான வெற்றிகளை பெற்றது. கணிதப் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்பட்டது. சதுரங்கம் போன்ற விளையாட்டுகள் விளையாடப்பட்டது. சில முடிவெடுக்கும் செயல்முறைகள் இயந்திரத்தால் செய்யப்பட்டது. இது ஒரு புதிய காலத்தின் தொடக்கம் போல தோன்றியது. ஆனால்… ஒரு முக்கியமான உண்மை மெதுவாக வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. சிறிய, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பிரச்சினைகள் AI-க்கு எளிதானது. ஆனால் நிஜ உலகம் சிறியதல்ல. அது சிக்கலானது. மாறிக்கொண்டிருப்பது. முன்கூட்டியே கணிக்க முடியாதது. ஆய்வகத்தில் வேலை செய்த முறைகள், நிஜ உலகில் வேலை செய்யவில்லை. இந்த இடைவெளிதான் முதல் ஏமாற்றத்தின் விதையை விதைத்தது.

---

1973 – ஒரு அறிக்கை… ஒரு திருப்புமுனை

1973-ல், இங்கிலாந்து அரசு AI-யின் முன்னேற்றத்தை ஆய்வு செய்ய ஒரு விஞ்ஞானியை நியமித்தது. அவர் — James Lighthill. அவர் எழுதிய அறிக்கை

AI வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய தருணமாக மாறியது. அந்த அறிக்கை கூறியது:

"AI தனது பெரிய இலக்குகளை இன்னும் அடையவில்லை. பிரச்சினைகள் பெரிதாகும்போது, கணக்கீட்டு சிக்கல்கள் வேகமாக அதிகரிக்கின்றன. ஆய்வக வெற்றிகள், நிஜ உலகில் மீண்டும் உருவாக்கப்படவில்லை."

இது வெறும் விமர்சனம் மட்டும் இல்லை. ஒரு எச்சரிக்கை. அதன் விளைவு உடனடியாக தெரிந்தது. அரசு நிதி குறைக்கப்பட்டது. பல ஆராய்ச்சிகள் நிறுத்தப்பட்டன. உற்சாகம் மெதுவாக குறைந்தது. ஒரு காலத்தில் எதிர்காலமாக இருந்த AI, இப்போது சந்தேகத்தின் நிழலில் நின்றது. AI ஒரு புதிய நிலைக்கு நுழைந்தது. பின்னர், இந்த காலம் ஒரு பெயரால் அழைக்கப்பட்டது.

AI-யின் குளிர்காலம்.

---

AI-யின் குளிர்காலம் – அது என்ன?

AI Winter என்பது ஒரு தொழில்நுட்பத்தின் முடிவு அல்ல. அது ஒரு நம்பிக்கையின் இடைவேளை. எதிர்பார்ப்பு நிஜத்தை விட வேகமாக ஓடியது. ஆனால் நிஜம் அந்த வேகத்தை எட்டவில்லை. இதன் விளைவு, ஏமாற்றம். நிதி குறைவு. ஆராய்ச்சி மந்தம். AI அமைதியான ஒரு காலத்திற்கு சென்றது. ஆனால்… கதை அங்கே முடிவடையவில்லை.

--

மீண்டும் எழுந்த நம்பிக்கை – Expert Systems (Late 1970s – 1980s)

இந்த குளிர்காலத்திலும், விஞ்ஞானிகள் முழுமையாக கைவிடவில்லை. அவர்கள் ஒரு புதிய கேள்வியை கேட்டார்கள்: “ஒரு இயந்திரம் மனிதனைப் போல சிந்திக்க வேண்டுமா? அல்லது… மனித நிபுணரின் அறிவைப் பயன்படுத்த முடியுமா?” இதிலிருந்து ஒரு புதிய அணுகுமுறை உருவானது. Expert Systems.

இந்த யோசனை எளிமையானது.

ஒரு மனித நிபுணர் எப்படி முடிவு எடுப்பார்?

அந்த விதிகளை கணினிக்குள் எழுதினால்? அந்த கணினியும் ஒரு நிபுணரைப் போல செயல்பட முடியுமா?

இதன் அடிப்படையில் பல அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன.

மருத்துவ நோய் கண்டறிதல்.

தொழிற்சாலை முடிவெடுப்பு.

பொறியியல் ஆலோசனை.

Expert Systems நிஜ உலகில் பயன்படுத்தப்பட்டது.

AI மீண்டும் ஒரு பயனுள்ள கருவியாக மாறியது.

நம்பிக்கை மீண்டும் திரும்பி வந்தது.

---

ஆனால்… ஒரு புதிய வரம்பு வெளிப்பட்டது

ஆரம்ப வெற்றி இருந்தாலும்,

ஒரு அடிப்படை பிரச்சினை இருந்தது.

இந்த அமைப்புகள் அறிவை புரிந்துகொள்ளவில்லை. அவை விதிகளை பின்பற்றின. ஒரு புதிய சூழ்நிலை வந்தவுடன், அவை செயலிழந்தன.

ஒவ்வொரு புதிய அறிவையும் மனிதன் சேர்க்க வேண்டியது. இது மெதுவான செயல்முறை. செலவு அதிகமானது. பராமரிப்பு கடினமானது.

மேலும், AI-க்காக உருவாக்கப்பட்ட சிறப்பு கணினிகள் சந்தையில் தோல்வியடைந்தன.

நம்பிக்கை மீண்டும் குறைய ஆரம்பித்தது. நிதி மீண்டும் குறைக்கப்பட்டது.  ஆராய்ச்சி மீண்டும் மந்தமானது.

AI மீண்டும் ஒரு குளிர்காலத்தை சந்தித்தது. இது இரண்டாவது AI-யின் குளிர்காலம்.

---

ஒரு சிந்தனை மாற்றம்… ஒரு புதிய அடித்தளம்.

இந்த தோல்விகள் AI-யை நிறுத்தவில்லை. அவை AI-யை மாற்றின.

ஒரு முக்கியமான உண்மை இந்த காலத்தில் தெளிவானது. மனித நுண்ணறிவு என்பது விதிகளின் தொகுப்பு அல்ல. அது,

அனுபவத்தின் விளைவு.

சூழ்நிலையின் விளைவு.

கற்றலின் விளைவு.

விஞ்ஞானிகள் ஒரு புதிய கேள்வியை கேட்டார்கள்: “நாம் அறிவை எழுத வேண்டுமா?  அல்லது…இயந்திரமே கற்றுக்கொள்ள முடியுமா?”

இந்த கேள்விதான் ஒரு அடிப்படை மாற்றத்தை உருவாக்கியது.

விதிகளை எழுதுவதிலிருந்து,

அனுபவத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்வதற்கு.

இந்த மாற்றமே Machine Learning என்ற புதிய அணுகுமுறையின் அடித்தளம். இது ஒரு சிறிய முன்னேற்றம் அல்ல. இது ஒரு அடித்தள மாற்றம்.

இதுதான் இன்றைய

பேசும் AI,

எழுதும் AI,

வரையும் AI,

என்ற உலகின் அடித்தளம்.

---

குளிர்காலத்திற்குப் பிறகு…

AI குளிர்காலம் ஒரு முடிவு அல்ல.

ஒரு இடைவேளை.

ஒரு திருத்தம்.

ஒரு புதிய திசை.

ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திற்குப் பிறகும்

AI முன்பை விட வலிமையாக திரும்பி வந்தது. ஏனெனில், அது ஒரு முக்கியமான கேள்வியை மீண்டும் கேட்டது: “நாம் அறிவை எழுத வேண்டுமா?

அல்லது… இயந்திரமே கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா?”

இந்த கேள்விதான் AI வரலாற்றில் ஒரு புதிய காலத்தை தொடங்கியது.

அடுத்த அத்தியாயத்தில்… AI இந்த குளிர்காலத்தை தாண்டி எப்படி ஒரு புதிய வசந்தத்தை அடைந்தது?

Machine Learning மற்றும் Deep Learning

AI-யை எப்படி அடிப்படையில் மாற்றியது?

விதிகளை பின்பற்றும் இயந்திரத்திலிருந்து தானாக கற்றுக்கொள்ளும் அமைப்பாக AI எப்படி பரிணாமம் பெற்றது?

அதைத்தான் நாம் அடுத்ததாக பார்க்கப் போகிறோம். AI-யின் குளிர்காலத்திற்குப் பிறகு வந்தது — மறுமலர்ச்சி.

பயணம் தொடர்கிறது…

(திருவாரூர் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர் ஜோபிரபா என்கிற ச.பிரபாகரன், திருவாரூர் புத்தகத் திருவிழா இலச்சினையை வடிவமைத்தவர். தேனி புத்தகத் திருவிழா ஸ்லோகன் போட்டி மற்றும் 'விஞ்ஞான துளிர்' இதழின் கட்டுரையாளர். மேலும், தமிழ்நாடு அரசின் 'போதையில்லா தமிழ்நாடு', 'சமத்துவம் காண்போம்', 'என் பள்ளி என் பெருமை' போன்ற பல்வேறு போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றவர்)