- ப.வினு

நாம் வாழும் இந்தக் காலத்தில்

எல்லாமே அளக்கப்பட்டுவிட்டன.

மருத்துவமனைச் சீட்டுகளில்

நமது இரத்த அழுத்தம் இருக்கிறது,

வங்கியின் எண்களில்

நமது மதிப்பு இருக்கிறது,

வீட்டின் சுவர்களில்

நமது எல்லைகள் குறிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனால்,

நமது உடல்களின் வறட்சியை

எந்த அளவுகோலால் அளப்பது?

ஒரு முத்தம் என்பது

உடல்களின் எல்லைகளை

அழித்துப்போடும்

மிகச் சிறிய நிலநடுக்கம்.

அதில் கட்டிடங்கள் எதுவும் இடிந்துவிடுவதில்லை.

மாறாக,

நம்மைச் சுற்றி நாம் எழுப்பிய

அகந்தையின் சுவர்கள் மட்டுமே

தரைமட்டமாகின்றன.

சில இரவுகளில்

ஒரு முத்தம் என்பது

கொடுக்கப்படுவதே இல்லை;

அது பறிமுதல் செய்யப்படுகிறது.

வேறு சில இரவுகளில்

அது ஒரு பிச்சையைப் போல

கேட்டு வாங்கப்படுகிறது.

ஆனால்,

இருவரும் ஒரே கணத்தில்

தங்கள் தனிமையை இழக்கத் தயாராகும் போது நிகழும்

அந்த ஒரு முத்தம் இருக்கிறதே...

அது,

கடலின் ஆழத்தில்

யாரும் அறியாமல்

மலரும் ஒரு பூவைப் போன்றது.

அதன் பிறகும்

உலகம் அப்படியேதான் இருக்கும்.

அதே தேநீர்,

அதே மனிதர்கள்,

அதே சத்தங்கள்.

ஆனால்,

முத்தத்திற்குப் பிறகு

நீ மூச்சுவிடும் விதம்

மாறிப்போயிருக்கும்.

உனக்குள் உறைந்திருந்த ஏதோ ஒன்று

உருகி வழியத் தொடங்கியிருக்கும்.

இப்போது சொல்,

நாம் இன்னும் எவ்வளவு காலம் தான்

முத்தங்களைத் தள்ளிப்போட்டு

பாதுகாப்பாக வாழப்போகிறோம்?

(கொடைக்கானலைச் சேர்ந்த ப. வினு 3ம் வகுப்பு வரை படித்திருக்கிறார். கொடைக்கானலில் கார் ஓட்டுநராக வேலை செய்கிறார். தமிழ் மொழி மீதான அளவற்ற காதலால், எழுத ஆரம்பித்து இன்று படைப்பாளியாக மிளிர்கிறார்)