- ந.மகாலட்சுமி

அதிகாலைப் பனியில் நனைந்து - நம்

அகிலம் செழிக்க உழைத்தாயே!

பேசும் மொழி உனக்கு இல்லை - ஆனாலும்

பெருமிதம் கொள்ள வைத்தாயே!

கொம்புகளைச் சீவி, வண்ணம் பூசி

குங்குமப் பொட்டும் உனக்கு வைத்தோம்!

உழைப்பால் உயர்ந்த உழவன் நாங்கள்

உயிராய் உன்னைப் போற்றுகிறோம்!

நன்றி நவில்தல்

சேற்றில் கால் வைத்தால்தான் - சோற்றில்

கை வைக்க முடியும் என்பார்கள்!

அந்தச் சேற்றில் உன்னோடு உழைத்தவன் நான் - இன்று

சிரித்து மகிழக் காரணமும் நீதான்!

வண்டி இழுக்கும் வலிமையும் நீ...

வாழ்க்கை செழிக்க வைக்கும் செல்வமும் நீ...

இன்று ஒரு நாள் மட்டும் அல்ல - என்றும்

எங்கள் குடும்பத்தின் உறுப்பினரே! 

உழவின் ஆதாரம்

மண்ணின் வாசம் உன் மூச்சில்...

கதிரவன் எழுமுன்னே களம் புகுந்து

கன்னிக் காடு களை எடுத்தாய்!

முள் முனையும் தைக்காத உடல் கொண்டு

முழு உலகிற்கும் சோறு படைத்தாய்!

தியாகத்தின் அடையாளம் நீ...

சுட்டெரிக்கும் வெயிலையும் பொருட்படுத்தாது

சுமை சுமக்கும் தோள்கள் உனது!

சொந்தப் பிள்ளையாய் உன்னைப் பாவித்து

சொக்கப்பனை போலக் காப்போம் உனது நலத்தை!

வண்ணக் கோலமும் திருவிழாவும்...

வண்ணம் தீட்டிய கூர்மையான கொம்புகள்,

கழுத்தில் கலகலக்கும் வெண்கல மணிகள்,

நெற்றியில் வைத்த சந்தனப் பொட்டு - இன்று

தேவதை போலத் தேருலாவாக நீ!

உழவன் என்பவன் ஒரு பாதி என்றால்

உயிர்த் துணை நீதான் மறு பாதி!

மாடு என்றால் வெறும் விலங்கல்ல - எங்கள்

வீடு காக்கும் குலதெய்வம்!

பொங்கல் பானை பொங்குவது போல்

உன் வாழ்வும் என்றும் பொங்கட்டும்!

உழைப்பால் உயர்ந்த

உழவர் குடும்பத்தில்

நீயும் ஒரு பிள்ளையாய் நிலைக்கட்டும்!

(ந.மகாலட்சுமி, ஆசிரியர், கவிஞர், எழுத்தாளர். இலக்கியத் துறையில் 50க்கும் மேற்பட்ட விருதுகள், பாராட்டுகள், பரிசுகளைப் பெற்றுள்ளார். பணியாற்றுவது, பூவிருந்தவல்லி, திருவள்ளூர் மாவட்டம்)