- மு. ரம்யா ஆனந்த்

திருக்குறள்

கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன்

நற்றாள் தொழாஅர் எனின்.

குறளின் பொருள்

ஒருவர் எவ்வளவுதான் கல்வி கற்றிருந்தாலும், தூய அறிவுடைய இறைவனின் திருவடிகளை வணங்காவிட்டால், அவர் கற்ற கல்வியால் என்ன பயன் என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார் திருவள்ளுவர்.

இந்தக் குறள், கல்வியுடன் பணிவும் உயர்ந்த அறநெறிகளும் இணைந்திருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

இப்போது சிறுகதைக்கு வருவோம் 

அறிவும் பணிவும்

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ஆதவன் என்ற மாணவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் படிப்பில் மிகவும் திறமையானவன். தேர்வுகளில் எப்போதும் அதிக மதிப்பெண்கள் பெறுவான். தனக்குத் தெரிந்தவற்றைப் பற்றி பெருமையாகப் பேசுவதும் அவனுடைய வழக்கமாக இருந்தது.

ஒருநாள் பள்ளியில் ஆசிரியர் மாணவர்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார்.

“குழந்தைகளே! நாம் கல்வி கற்பதன் உண்மையான பயன் என்ன?”

மாணவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பதிலைச் சொன்னார்கள்.

“நல்ல வேலைக்குச் செல்லலாம், ஐயா!”

“நிறைய சம்பாதிக்கலாம், ஐயா!”

“வாழ்க்கையில் முன்னேறலாம், ஐயா!”

ஆதவன் எழுந்து நின்று, “நான் நிறையப் படித்திருக்கிறேன். எனவே எனக்கு எல்லாம் தெரியும்!” என்றான்.

ஆசிரியர் புன்னகைத்தார்.

“ஆதவன், உனக்கு ஒரு கேள்வி. நீ நிறையப் படித்திருக்கிறாய். அது நல்ல விஷயம்தான். ஆனால், நீ கற்ற அறிவால் மற்றவர்களுக்கு உதவுகிறாயா? உனக்குத் தெரியாதவற்றைக் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறாயா? உன்னைவிட அறிவில் சிறந்தவர்களிடம் பணிவுடன் நடந்துகொள்கிறாயா?” என்று கேட்டார்.

ஆதவன் அமைதியானான்.

அப்போது ஆசிரியர் திருவள்ளுவரின் இரண்டாவது குறளை எடுத்துரைத்தார்.

“கற்றல் என்பது மதிப்பெண்களைப் பெறுவதற்காக மட்டுமல்ல, நம்மை நல்ல மனிதர்களாக மாற்றுவதற்காகவும் இருக்க வேண்டும். இந்தக் குறளில் வள்ளுவர் இறைவனின் திருவடிகளை வணங்குவதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறார். அதனுடன், கல்வி கற்றவர் பணிவுடனும் அறநெறியுடனும் வாழ வேண்டும் என்ற கருத்தையும் நாம் சிந்திக்கலாம்.”

அன்று முதல் ஆதவன் தனது அறிவைப் பற்றிப் பெருமை பேசுவதைக் குறைத்துக்கொண்டான். தனக்குத் தெரியாதவற்றை ஆசிரியர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டான். படிப்பில் பின்தங்கிய நண்பர்களுக்கும் உதவினான்.

சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவனுடைய மதிப்பெண்களுடன் அவனது நல்ல குணங்களும் அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டன.

அப்போதுதான் ஆதவன் உணர்ந்தான்: கல்வி என்பது புத்தகங்களில் உள்ள செய்திகளைத் தெரிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல; அந்த அறிவை நல்ல வழியில் பயன்படுத்துவதும்தான்.

இந்தக் குறள் நமக்கு உணர்த்தும் வாழ்க்கைப் பாடம் என்ன?

கல்வி ஒருவருக்கு அறிவைத் தருகிறது. பணிவு அந்த அறிவுக்கு அழகு சேர்க்கிறது. நாம் கற்றதைப் பெருமைக்காகப் பயன்படுத்தாமல், பிறருக்கு உதவவும் நல்வழியில் வாழவும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

திருவள்ளுவர் இந்தக் குறளில் இறைவனின் திருவடிகளை வணங்குவதன் சிறப்பைக் கூறுகிறார். அந்தக் கருத்தைப் புரிந்துகொள்வதுடன், கல்வி நம்மிடம் பணிவையும் நல்லொழுக்கத்தையும் வளர்க்கிறதா என்றும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

கல்வி நம்மை உயர்த்தட்டும்; பணிவு நம்மை அனைவரின் மனதிலும் உயர்ந்தவர்களாக்கட்டும்!

(கவிஞர் மு. ரம்யா ஆனந்த், D.T.Ed., M.A., M.Ed. கல்வித் தகுதிகளைப் பெற்றவர். கல்வித்துறையில் ஆர்வம் கொண்டவர். ஆசிரியர் பணிக்கான போட்டித் தேர்வுகளுக்குத் தயாராகி வருவதுடன், பெண்களின் உணர்வுகள், வாழ்க்கை அனுபவங்கள், தன்னம்பிக்கை மற்றும் மனித உறவுகளை மையமாகக் கொண்டு கவிதைகள் எழுதுவதிலும் ஆர்வம் கொண்டவர். தனது எழுத்துகளின் மூலம் வாசகர்களின் மனதில் நல்ல சிந்தனைகளையும் நம்பிக்கையையும் விதைப்பதை விரும்புகிறார்)