- பாவலர் மாயோன் மங்கை
எங்கேயோ பார்த்த வெளிச்சம்
என்னுள்ளே ஏதோ மயக்கம்
என் எண்ணம் சாயும்போது
வட்டத்தின் கவிதை
ஆகும்
கண்களைத்தான்
கண்ணால் பார்த்தேன்
கள்ளின் சுவை சொட்டச் சுவைத்தேன்
கடந்து நீ செல்லும் போது
உடைந்தேதான் நானும் போனேன்

சென்பக மலரின் வாசம்
செந்தாழை மடல் தனில்வீசும்
செங்கமல முகமதில்
புதைந்தேன்
செங்காந்தள் விரல்களைப் படர்ந்தேன்
மீண்டுமே ஒருமுறை இவளை
தீண்டுமே என்னது விழி கள்
இதமாக ப் பாதம் பனிந்தே
இதழ் களால் வருடவிடுவேன்
தலைகோதும் தளிர்க்கரம்
ரசிப்பேன்
என்னையே நானும்
இழப்பேன்
மண் மீது சரிந்தே விழுவேன்
உனக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது!
கத்தரிக்கோலுக்குப் பின்னால் ஒரு வாழ்க்கை!
சட்டென்று முன் தோன்றி.. பட்டென்று கேட்டான்.. காதல்!
பன்முகம் கொண்ட ஆண்களே!
கொளத்தூர் தவெக எம்எல்ஏ வி.எஸ்.பாபு காலமானார்: மருத்துவமனை நிர்வாகம் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு
A Tribute to My Dear Men
பார்த்தசாரதி
மாலனுக்கு எழுதிய 6 பக்கக் கடிதம்!
சக்தி,பக்தி,முக்தி!
{{comments.comment}}